Nieuw in onze boekenkast

Op dit moment zijn we nog druk bezig met de opdracht die we hebben gekregen van de Kinderbescherming tijdens het vijfde gesprek. Het vordert gelukkig gestaag en het einde is in zicht. In de tussentijd hebben we, na de drie (prenten)boekjes die we eerder gekocht hebben, drie nieuwe, leuke, interessante boeken over adoptie aangeschaft. Twee hiervan zijn ons aangeraden, de derde kwamen we tegen op de website van bol.com en konden we ook niet laten liggen. Hieronder een afbeelding van de voorkant en een korte beschrijving (van bol.com gehaald). 

De adoptiemonologen
Wat hebben zangeres Liesbeth List, schrijver Stephan Sanders, cabaretier Daniël Arends en harpiste Lavinia Meijer met elkaar gemeen? Ze zijn alle vier als kind geadopteerd, net als 55.000 andere Nederlanders. In De Adoptiemonologen vertellen zij en 27 anderen wat dit in hun leven betekent. De verhalen werden opgetekend door journalist Marina van Dongen, die zelf als klein meisje is geadopteerd uit Griekenland.
Hoe ga je om met het gegeven dat je zowel afgestaan als uitgekozen bent? Speelt adoptie een rol bij het aangaan van relaties? Hoe is het als je zelf kinderen krijgt? Ben je op zoek gegaan naar je biologische ouders? Wat leverde dat op? Het zijn vragen waarmee geadopteerden vroeg of laat worden geconfronteerd en waarop zij in dit boek openhartig antwoord geven. 
Het resultaat is een verzameling fascinerende en ontroerende levensverhalen over identiteitsvorming en het overwinnen van tegenslagen. Over ouders die nooit kinderen hadden moeten adopteren en over ouders die misschien wel het beste zijn wat een kind kon overkomen. De Adoptiemonologen zijn een feest van herkenning voor geadopteerden, maar ook een must read voor hun ouders, broers, zussen, vrienden, opa’s en oma’s. En voor mensen die van plan zijn om een kind te adopteren. 

Ergens, tussen China en de wereld
In China woont een meisje. Haar mama houdt van haar, maar kan niet voor haar zorgen. Ergens in de wereld wonen een man en een vrouw die veel van elkaar houden en dromen van een kindje. Zij geven het meisje een nieuwe thuis.

De Lamboeroe
Een verdwaald, eenzaam lammetje staat te blaten: Maaa! Dus als er een kangoeroe die graag een baby wil voorbij komt springen, stopt ze het lammetje gauw in haar buidel. Ze neemt het mee en vertroetelt het als een eigen kind. Maar wat zal er gebeuren als het lammetje erachter komt hoe anders het is dan zijn maaa?

Alledrie deze boekjes zijn wat ons betreft stuk voor stuk grote aanraders.

Vijfde raadsgesprek

Donderdag 19 september mochten we eindelijk weer langs bij het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem. Na lang wachten sinds ons vierde gesprek was het nu tijd om te bespreken hoe het vorige gesprek gegaan is, hoe we er nu voor staan en wat ons verder nog te wachten staat. We waren ook deze keer weer behoorlijk zenuwachtig en we hoopten dat we uitsluitsel zouden krijgen over het advies. Helaas was dit nog niet het geval.

Allereerst kregen we te horen dat het gesprek vorige keer en de door ons ingevulde vragenlijsten gelukkig geen negatieve dingen hebben opgeleverd en dat we nog steeds door mogen met het gezinsonderzoek. Daarna kregen we te horen  dat doorgaan met het gezinsonderzoek betekent dat we een nieuwe opdracht moeten uitvoeren. Deze is tweeledig: Samen moeten we op papier zetten hoe we de opvoeding voor ons zien. Hierbij moeten we vooral redeneren vanuit het adoptiekind. Best een uitgebreide opdracht. Als tweede zal Charley moeten nagaan hoe zijn vader betrokken is geweest bij zijn opvoeding rond de basisschooltijd, voor de scheiding van zijn ouders. De onderzoekers vonden namelijk dat hij zich hier meer over zou moeten herinneren en ze vinden dit erg belangrijk. We gaan dus goed kijken hoe we daar het beste achter kunnen komen, zoals foto's van vroeger bekijken en herinneringen ophalen met familie. We zullen ook dit onderdeel op papier moeten zetten en samen opsturen naar de Kinderbescherming. We worden verder helemaal vrij gelaten hoe we de opdracht invullen.

De onderzoekers van de Kinderbescherming gaven aan dat we voor de hele opdracht voldoende tijd zullen moeten nemen en daarom hebben we hier nu 3 maanden de tijd voor gekregen. Ons volgende gesprek zal dus op zijn vroegst ergens in januari 2014 zijn. Tijdens dit gesprek zal de opdracht inhoudelijk besproken worden en daarna krijgen we vervolgens nog een afspraak om het gezinsrapport in te kijken. We zijn heel blij dat we nog steeds door mogen en ondanks dat we een pittige opdracht hebben meegekregen, zien we het nog steeds positief in.

CNN: Adoptiekinderen uit VS steeds vaker naar NL

Terwijl wij (erg zenuwachtig inmiddels) zitten te wachten op ons gesprek morgenochtend met de Kinderbescherming, werden we gisteren door Adoptiestichting A New Way via facebook erop gewezen dat de Amerikaanse nieuwszender CNN een lang nieuwsbericht over adoptie had geplaatst op hun website. Dit (positieve) artikel gaat vooral in op het stijgende aantal Amerikaanse kinderen dat in het buitenland wordt geadopteerd en de redenen hiervoor. Het gaat hierbij vrijwel uitsluitend om kinderen van Afro-Amerikaanse komaf. Een flink aantal van hen komt in Nederland terecht. 'De meeste Amerikaanse families willen een blank kind adopteren', zegt Steven Kirsh, een adoptie-advocaat. 'Nederlandse echtparen willen simpelweg een kind adopteren.' In de VS mogen moeders die hun kind afstaan, zelf de adoptieouders kiezen. Na Canada is vooral Nederland bij hen in trek. Ze willen dat hun kind in een totaal andere leefsituatie terechtkomt en niet wordt gediscrimineerd vanwege hun donkere huidskleur. Ook prijzen de betrokken moeders de open houding van de Nederlandse ouders, die vaak contact houden met de biologische moeder. Juist dit open karakter en meer kennis hebben over de achtergrond van het adoptiekind spreekt ons erg aan in adopteren vanuit de Verenigde Staten. Erg fijn om een positief artikel te lezen, geschreven vanuit het Amerikaanse perspectief.

Ook de kant van de Nederlandse adoptieouders krijgt aandacht in het artikel en ze zijn samen met hun adoptiekinderen te zien op de foto's van het artikel. Volgens CNN zijn tussen 2004 en 2010 250 Amerikaanse kinderen geadopteerd door Nederlandse gezinnen. Op de site staat een foto van 70 Nederlandse families met hun Amerikaanse kind(eren) tijdens de jaarlijkse door Michael Goldstein georganiseerde picknick in Amsterdam. Michael Goldstein is adoptie-advocaat en 1 van de 3 partijen waar adoptiestichting A New Way mee samenwerkt. Adoption ARC en sinds kort Home At Last zijn de andere 2 partijen. Met Michael Goldstein hebben we al kennis mogen maken  tijdens de Meet and Greet die ze in juni georganiseerd hebben in Amsterdam en de eerste indruk was erg goed. Wanneer we de beginseltoestemming hebben, mogen we bij A New Way langs voor een intakegesprek. Vervolgens zullen we dan 1 van de 3 partijen moeten kiezen om mee samen te gaan werken. Maar eerst nog positief advies van de Kinderbescherming en de beginseltoestemming vanuit het ministerie van Justitie in de wacht zien te slepen.

Natasja Froger krijgt show over adoptie

© ANP

Vandaag en gisteren allemaal berichten in de media over een nieuw RTL4-programma dat door Natasja Froger gemaakt gaat worden. Het programma gaat Met open armen heten en gaat over stellen die een kind willen adopteren. 

“Ik wil in beeld brengen wat er allemaal komt kijken bij een adoptie. Ik ben alleen toeschouwer, het is niet zo dat ik het proces wil versnellen of anderszins wil beïnvloeden”, vertelt Froger in De Telegraaf. Pas als de hele procedure die voorafgaat aan de adoptie is afgerond, komen Natasja en haar cameraploeg opdagen.

“We zijn erbij als ze horen dat het echt doorgaat en daarna gaan we met de ouders mee naar het kind. Er worden kinderen geadopteerd uit Kenia, China, Taiwan en Nicaragua. Er gelden overal andere regels”, zo vertelt ze. “Ik wist zelf ook niet hoe ingewikkeld het hele proces is. Het greep me erg aan.”

RTL4 wil de serie in 2014 op de buis brengen.

Wanneer het programma uitgezonden wordt, zullen we dit zeker gaan kijken. Voor heel veel mensen is het niet duidelijk wat er allemaal komt kijken bij het adopteren van een kind. We zijn dus ook zeer benieuwd of het beeld wat geschetst wordt overeenkomt met onze ervaringen. Hopelijk wordt het een vrolijker programma dan de Deense documentaire Mercy Mercy, die al een paar keer op diverse zenders op televisie uitgezonden is (HIER te zien bij Uitzending Gemist). In deze documentaire wordt namelijk een verschrikkelijke ervaring getoond, die je niemand toewenst, zowel de adoptiekinderen, de biologische ouders en de adoptieouders niet. Vier jaar lang worden de adoptieperikelen rond een Ethiopisch en een Deens echtpaar en hun kinderen gevolgd en dit loopt allemaal heel anders dan iedereen zou willen. Een afschrikwekkend beeld, wat door deze nieuwe serie op RTL hopelijk bijgesteld gaat worden. en 

Nog even geduld alstublieft...

Omdat we tot nu toe nog steeds niets vernomen hadden vanuit de Kinderbescherming, hebben we ze vorige week een mailtje gestuurd. Uiteindelijk hebben ze halverwege deze week contact met ons opgenomen. Op 19 september hebben we 's ochtends weer een afspraak. Hopelijk is dit het laatste gesprek en brengen ze dan een positief advies uit. Nog even spannend dus en we moeten nog even geduld hebben.