Het rapport

Vorige week kregen we al telefonisch van de Kinderbescherming te horen dat onze inspanningen niet voor niets zijn geweest en we positief advies gingen krijgen. Afgelopen woensdag mochten we vervolgens weer richting het kantoor van de Raad voor de Kinderbescherming in Haarlem, om het gezinsrapport in te mogen zien. We werden hartelijk ontvangen door de raadsonderzoekster, die zo te zien ook opgelucht was met het resultaat van ons gezinsonderzoek. Wij waren dat natuurlijk nog veel meer! Nadat ze uitgelegd had wat de bedoeling was, werden we alleen gelaten in een spreekkamertje om ons 12 pagina dikke gezinsrapport goed door te lezen. We waren blij met het resultaat en konden ons goed vinden in wat we te lezen kregen. Naast een paar tikfoutjes die we tegenkwamen, konden we enkel 2 kleine toevoegingen bedenken die we graag nog in het rapport hadden willen hebben. Dit werd bij het bespreken allemaal keurig genoteerd door de onderzoekster, zodat het door haar nog toegevoegd kon worden.

De raadsonderzoekster zou ervoor gaan zorgen dat het rapport dezelfde dag nog afgerond ging worden, zodat het zo snel mogelijk op de post kon. Het rapport zou dan, samen met het advies, door de administratie opgestuurd worden naar de Centrale Autoriteit Adoptie van het Ministerie van Justitie. Ze liet ons verder weten dat de kans groot is dat we later in het traject nog wel een keer met haar te maken zouden kunnen krijgen. Bij adoptie vanuit Amerika is het namelijk gewenst dat er ook een (of meer) post-placement onderzoeken plaatsvinden. Wanneer we een kind geadopteerd hebben uit de VS worden we, op verzoek van de partijen in Amerika, bezocht door de Raad van de Kinderbescherming. Zij moeten dan verslag uitbrengen aan de partijen in Amerika, om te laten weten hoe het ervoor staat met het adoptiekind.

Zaterdag kregen we ook nog per brief netjes de bevestiging dat het rapport en het advies opgestuurd zijn richting de Centrale Autoriteit. Nu is het dus weer afwachten, totdat we wat te horen krijgen vanuit het Ministerie van Jusitie. Als het goed is, krijgen we binnen enkele weken beginseltoestemming en wordt dit schriftelijk aan ons bevestigd. Het rapport zal worden opgestuurd naar de vergunninghouder waar we mee samen willen werken, A New Way. We hebben hen alvast op de hoogte gesteld dat het rapport eraan zit te komen. Zij zullen ons vervolgens gaan uitnodigen voor een intakegesprek.

We zijn nu vooral erg opgelucht en superblij met het resultaat. Het voelt alsof er een flinke last van ons afgevallen is.

Positief advies!

Vanmiddag kwam eindelijk het verlossende bericht: de Kinderbescherming geeft positief advies!!! We zijn zo blij met dit nieuws! Niet te geloven bijna. Door alle gesprekken en onze extra opdracht durfden we er bijna niet meer in te geloven, maar we kregen toch telefonisch te horen dat al onze inspanningen beloond gaan worden. Volgende week woensdag mogen we het gezinsrapport inzien en als het inderdaad helemaal af is, wordt het vervolgens opgestuurd, samen met de beginseltoestemming van het Ministerie van Justitie, naar de vergunninghouder waar we ons willen gaan inschrijven. Zoals we al eerder hebben geschreven, is bij ons de keuze gevallen op de vergunninghouder stichting A New Way en de Verenigde Staten als adoptieland.

Als alle papieren binnen zijn bij A New Way zullen zij contact met ons gaan opnemen om een intakegesprek in te plannen. Hier zit zo'n 4 weken tussen. Tijdens de intake wordt gekeken naar het gezinsrapport en wordt nogmaals getoetst of er specifiek draagkracht is voor de Amerikaanse adoptieprocedure. Na de toelating zullen we vervolgens een keuze moeten maken voor het USA contact waarmee we willen samenwerken. Met 1 van de 3, Goldstein, hebben we vorig jaar al kennis kunnen maken tijdens de meet en greet. We zijn heel benieuwd naar de andere twee en vooral wat de verschillen zijn tussen deze partijen.

We zijn heel blij dat we weer een GROTE stap verder zijn met onze procedure en we gaan vol goede moed verder! Zoals jullie begrijpen is het nu eerst tijd voor een klein feestje.

Het licht staat nog op oranje...

Gisteren werden we weer verwacht in Haarlem, op het kantoor van de kinderbescherming. We hebben eind november onze extra opdracht ingeleverd en dit was nu het onderwerp van gesprek. We kregen te horen dat we de opdracht erg goed hadden uitgevoerd. We kregen nog wel wat aanvullende vragen, maar die waren vooral bedoeld om extra informatie of voorbeelden te krijgen om zo het beeld compleet te krijgen. Ook kregen we de gelegenheid om nog wat zaken die in vorige gesprekken besproken waren en opgenomen zijn in het gezinsrapport te verduidelijken of aan te vullen met extra informatie.

Helaas hebben we nog steeds niet te horen gekregen of we positief advies hebben of niet. Er moet namelijk nog overlegd worden bij de kinderbescherming en de andere raadsmedewerker is op dit op vakantie. Begin februari worden we opgebeld en krijgen we te horen hoe het advies gaat luiden. In de week van 11 februari is het dan de bedoeling dat we het gezinsrapport mogen gaan inzien.

Al met al vonden we het een goed gesprek en hebben we er een goed gevoel aan over gehouden.

Nieuwe afspraak

Na een tijdje radiostilte rondom de adoptie hebben we weer nieuws. Vandaag heeft de Kinderbescherming contact met ons opgenomen om een nieuwe afspraak te maken. Volgende week woensdag, 22 januari, zullen we weer naar het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem gaan. Dit keer om de door ons in december ingeleverde opdracht te bespreken. We zijn natuurlijk erg benieuwd of we nu eindelijk te horen gaan krijgen of we verder mogen en toestemming krijgen.

Nog dus ongeveer een weekje wachten en dan weten we (hopelijk) meer. Erg spannend weer.

Opdracht ingeleverd

Sinds ons laatste gesprek bij de Kinderbescherming zijn we heel druk bezig geweest met de opdracht die we hebben meegekregen. We hebben voor deze opdracht gesprekken gehad met familie en vrienden en hebben diverse boeken over adoptie gelezen. Samen hebben we vervolgens op papier gezet hoe we de opvoeding voor ons zien en welke zaken we hierbij belangrijk vinden. Hierbij moesten we vooral redeneren vanuit het adoptiekind. Als tweede moest Charley nagaan hoe zijn vader betrokken is geweest bij zijn opvoeding rond de basisschooltijd, voor de scheiding van zijn ouders. Naast gesprekken met familie hebben ook het bekijken van oude foto's flink geholpen om herinneringen naar boven te krijgen. Vooral de herinneringen aan de gewone dingen waren wat moeilijker om te achterhalen, maar we hebben wel het idee dat we meer te weten zijn gekomen over deze periode en er puzzelstukjes op hun plek zijn gevallen.

Veel van deze herinneringen zijn ook door ons op papier gezet, om de Kinderbescherming een goed beeld te geven van deze periode. Vorig weekend hebben we dit afgerond en hebben het geheel opgestuurd naar de Kinderbescherming. Nu moeten we afwachten tot de Kinderbescherming contact met ons opneemt om de opdracht te bespreken. Spannend dus.

Na zoveel geschreven te hebben voor deze opdracht, hadden we even geen puf om hier nog een blogbericht over te schrijven, vandaar dat dit bericht wat op zich heeft laten wachten.

Update: inmiddels een mail ontvangen dat er begin januari contact met ons wordt opgenomen om een afspraak te maken. Komende feestdagen hoeven we hier ons dus even niet druk over te maken.