Vierde raadsgesprek

Twee weken na het derde raadsgesprek hadden we nog steeds niets gehoord van de Kinderbescherming. Omdat we niet langer wilden wachten, hebben we zelf contact opgenomen. Dezelfde middag werden we teruggebeld en was de afspraak gemaakt. Gistermiddag gingen we weer op pad richting het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem.  We waren best zenuwachtig. We hadden tijdens het maken van de afspraak al gehoord dat het zo'n 3 tot 4 uur kon gaan duren en dit gesprek was met een andere raadmedewerkster. De raadsonderzoekster waar we eerder mee gesproken hebben, is op dit moment met vakantie. Samen maakten we om 13 uur kennis met deze mevrouw en kregen we te horen hoe de middag eruit zou zien. Apart van elkaar zouden we een gesprek krijgen wat anderhalf tot twee uur in beslag zou nemen. Terwijl de een bezig was met het gesprek werd de ander gevraagd twee vragenlijsten in te vullen. Deze lijsten bestonden samen uit bijna 200 stellingen waarbij we moesten aangeven of het bij ons van toepassing was of niet. Hieruit kan mee bepaald worden wat voor persoonlijkheid je hebt.

Het gesprek zelf was een soort interview waarbij voornamelijk ingegaan werd op onze jeugd, en dan vooral de basisschoolleeftijd. We hadden allebei het gevoel dat het gesprek goed verlopen is en dat we ons verhaal hebben kunnen doen. Er werd goed naar ons geluisterd en we denken dat ze door deze gesprekken een beter beeld van ons gekregen hebben. Om half vijf waren we klaar en konden we weer naar huis. Nu moeten we weer een tijdje geduld hebben. Het is nu wachten tot de raadsonderzoekster terug is van vakantie en ze contact met ons opneemt om een afspraak te maken om alles te bespreken. Als het goed is, krijgen we dan te horen wat hun advies gaat worden aan het ministerie. Het is dus nog even spannend. We houden jullie op de hoogte! Wordt vervolgd...

Derde raadsgesprek

Afgelopen donderdagochtend gingen we al vroeg naar Haarlem, omdat we om 9 uur het derde gesprek met de Kinderbescherming hadden. Dit keer ging het voornamelijk over hoe we de opvoeding zouden gaan aanpakken en hoe we op bepaalde situaties zouden reageren. Ook hebben we stilgestaan bij ons netwerk: familie, vrienden, collega's enzovoort. Als laatste onderwerp hebben we heel duidelijk moeten aangeven voor welke special needs we open staan. Het gesprek duurde net als de vorige gesprekken 2 uur. We hadden allebei een zeer goed gevoel over het gesprek.

Jammer genoeg kregen we te horen dat de afspraak van volgende week niet door kan gaan. We hadden gehoopt dat we alles voor de vakantie af konden ronden, maar dat ging helaas niet lukken. Dit wordt over de vakantie van de raadsmedewerkster heen getild. (Deze gaat eind volgende week 4 weken met vakantie.) Ze neemt na haar vakantie contact met ons op om een nieuwe afspraak te maken. Daarnaast zullen we tijdens haar vakantie (we weten nog niet wanneer precies) nog een extra gesprek krijgen, met een andere raadsmedewerker. Tijdens het eerste gesprek had de raadsonderzoekster ons al laten weten dat het zou kunnen dat meer gesprekken nodig zijn, wanneer drie gesprekken niet genoeg zijn om alles te bespreken. We hadden natuurlijk gehoopt dat de drie ingeplande gesprekken voldoende zouden zijn en dat we komende week het rapport konden gaan inzien, dus dit viel ons natuurlijk best wel tegen. De gesprekken waren ook wel erg kort op elkaar gepland en voor ons tot nu toe aardig intensief. Nu hebben we dus even een rustige periode, wat erg fijn is. Kunnen we lekker genieten van elkaar en het mooie weer.

Tweede raadsgesprek

Foto: Dan Kamminga

Na het eerste raadsgesprek kregen we een huiswerkopdracht. Aan de hand van een sjabloon moesten we onze levensloop beschrijven. We moesten hierbij onder andere aandacht geven aan onze jeugd, de gezinssamenstelling vroeger, onze schooltijd, ons werk, het geloof en elkaar. Geen simpele opdracht en we mochten maar 2 A4-tjes gebruiken hiervoor. Na flink wat uren schrijven en herschrijven waren we zondag tevreden met het resultaat en hebben het opgestuurd naar de Kinderbescherming. Omdat we het dinsdag zouden gaan bespreken wilde de raadsonderzoekster het graag uiterlijk zondag toegestuurd krijgen, zodat ze het maandag kon gaan lezen.

Dinsdagmiddag was dus het tweede gesprek, in Haarlem, op het kantoor van de Kinderbescherming. Omdat het kantoor naast het station ligt, besloten met de trein te gaan. Het gesprek duurde, net als de vorige keer, ongeveer 2 uur. Ook deze keer hebben we flink wat besproken. De onderzoekster had naar aanleiding van de door ons geschreven levenslopen nog aardig wat vragen. We hadden niet anders verwacht, want daar waren ze natuurlijk ook voor bedoeld: om te zorgen voor gespreksstof. Aan het einde van het gesprek kregen we van de onderzoekster te horen dat ze aan de hand van wat tot nu toe besproken was een begin zou gaan maken aan het gezinsrapport. Dit zou ze dan ook gaan bespreken met een gedragsdeskundige. Dit is standaard en deze deskundige kijkt onder andere mee om te zien of de onderzoekster nog dingen vergeten is te vragen.

Het derde en laatste gesprek zal wederom in Haarlem plaatsvinden, op 4 juli. Dan zullen we het onder andere gaan hebben over onze familie en vrienden, oftewel ons netwerk. Ook zullen we dan de punten bespreken die we in onze levensloop over elkaar hebben moeten schrijven. Na het derde gesprek hoeven we enkel nog een keer terug te komen om het rapport te lezen om te kijken of we ons hierin kunnen vinden. Dit zal gaan plaatsvinden op 11 juli.

Meet and Greet

Een tijdje geleden hebben we via e-mail informatie opgevraagd bij de twee Amerikaanse partijen waar Stichting A New Way mee samenwerkt, Adoption Arc en Michael Goldstein. Flinke stapels papier kregen we vervolgens toegestuurd, met heel veel informatie. Nu kregen we een paar weken terug een uitnodiging: Michael Goldstein en zijn vrouw Joy zouden in Amsterdam zijn en er werd een "meet and greet" georganiseerd voor mensen die interesse hebben in de Verenigde Staten als adoptieland, maar nog niet zover zijn dat ze zich al hebben ingeschreven. Voor ons dus een perfecte timing om met de Goldsteins kennis te maken. We hebben ons direct aangemeld.

Donderdag om 12 uur werden we heel hartelijk ontvangen in het Marriott Hotel in Amsterdam, door Michael en Joy Goldstein. Michael is advocaat, gespecialiseerd in adoptierecht, en Joy is Sociaal werkster en directeur van adoptiebureau Forever Families Through Adoption en samen regelen ze alles rondom adopties vanuit verschillende staten van Amerika. Allebei superaardige mensen en ze kwamen heel erg persoonlijk betrokken over. Samen met nog zo'n 25 anderen hebben we deze middag te horen gekregen hoe de procedure in Amerika in zijn werk gaat. Zowel Joy als Michael vertelden een en ander en dit werd afgewisseld door enkele Nederlandse adoptieouders die een of meerdere kinderen uit Amerika geadopteerd hebben en ons wilden vertellen wat hun ervaringen zijn geweest. De adoptievaders die eerder bij de oriëntatiebijeenkomst van A New Way aanwezig waren, waren nu ook van de partij. We hebben weer heel veel informatie gekregen en we krijgen steeds meer het gevoel dat de Verenigde Staten heel goed bij ons past.

Eerste raadsgesprek

Voordat we toestemming krijgen om te mogen adopteren (beginseltoestemming), moet eerst nog als verplichte laatste stap het gezinsonderzoek plaatsvinden. Dit onderzoek bestaat uit drie gesprekken met een raadsonderzoeker, één bij ons thuis en twee op kantoor bij de Raad voor de Kinderbescherming in Haarlem. Tijdens deze gesprekken probeert de raadsonderzoeker een zo goed mogelijk beeld van ons te krijgen en te kijken wat onze wensen en grenzen zijn. Naar aanleiding hiervan stellen ze het gezinsrapport op en geven een advies. Het gezinsrapport mogen we als het goed is op 11 juli inzien, om te kijken of we ons hier in kunnen vinden. Wanneer we akkoord gaan, worden rapport en advies opgestuurd naar het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Op basis van het rapport en het advies zal besloten worden of wij beginseltoestemming krijgen. Het gezinsrapport is later trouwens ook nog erg belangrijk, want dit zal vertaald en opgestuurd worden naar het adoptieland.

Afgelopen dinsdag was het eerste gesprek bij ons thuis met een raadsonderzoeker van de Raad voor de Kinderbescherming, voor ons gezinsonderzoek. We waren best een beetje zenuwachtig, maar het was een gezellig, goed gesprek, dat zo'n 2 uur duurde. Ook de onderzoekster was erg aardig en daarom voelden we ons allebei al snel op ons gemak. Tijdens het gesprek hebben we flink wat besproken. Onder andere natuurlijk wie we zijn, waarom we gekozen hebben voor adoptie en over onze keuze voor de Verenigde Staten als adoptieland.

Aan het eind van het gesprek kregen we een huiswerkopdracht mee. We moesten afzonderlijk van elkaar onze levensloop beschrijven. We hebben hiervoor een sjabloon gekregen met hierop allerlei punten die erin verwerkt zouden moeten / kunnen worden. Hier hebben we de afgelopen paar dagen hard aan gewerkt, omdat we dit uiterlijk vandaag (zondag) op moesten sturen, zodat we dit aanstaande dinsdag kunnen gaan bespreken tijdens het volgende gesprek. We vinden het erg fijn dat er op dit moment aardig wat schot in de zaak zit. Op naar het tweede gesprek!