vrijdag 31 mei 2013
Oriëntatiebijeenkomst A New Way & Afspraken Kinderbescherming
Eén van de belangrijkste keuzes die we tijdens de adoptieprocedure moeten maken is de landkeuze. Na het krijgen van de beginseltoestemming kunnen we ons gaan inschrijven bij een vergunninghouder en zullen we moeten aangeven uit welk land we willen adopteren. Tijdens de voorlichtingsbijeenkomst kregen we al een overzicht van alle landen waaruit geadopteerd kan worden met per land alle eisen en achtergronden van de adoptiekinderen. Ook is op deze lijst te zien hoeveel kinderen het afgelopen jaar uit het land geadopteerd zijn. De meeste landen vallen voor ons al snel af omdat de eisen van het betreffende land of de achtergrond van de kinderen niet bij ons passen. Van de overgebleven landen hadden we allebei gelijk een erg goed gevoel bij de Verenigde Staten als land waaruit we willen adopteren. Ten eerste omdat de kinderen op jonge leeftijd geadopteerd worden, ten tweede omdat het een open adoptie betreft. Hierbij hebben de biologische ouders een stem bij het bepalen van de keuze van de adoptieouders voor hun kind. Ook na het afronden van de adoptieouders blijven ze in beeld. Over het algemeen is meer over de biologische ouders bekend. Praktisch voordeel is de relatief korte verblijfsduur (ongeveer 3 weken) in de Verenigde Staten. Dit staat niet in de landenlijst, maar hebben we tijdens de voorlichting gehoord. Dat is bij sommige andere landen wel anders. Zo geldt voor Kenia een totale verblijfsduur van maar liefst 6 tot 9 maanden!
Toen we erover uit waren dat we ons wilden gaan richten op de Verenigde Staten, hadden we nog een keuze te maken. Drie vergunninghouders hebben op dit moment namelijk contacten met Amerika. Van deze drie sprak Stichting A New Way ons gelijk al het meeste aan. Na op hun website al veel gelezen te hebben over hun werkwijze, hebben we extra informatie bij hen opgevraagd en ook bij de twee partijen in de VS waar ze mee samenwerken. Een hoop papieren en een hoop informatie waarbij we steeds meer het gevoel hebben dat de Verenigde Staten goed bij ons past. We kunnen dus niet wachten tot we ons mogen inschrijven. We waren dan ook erg blij dat bij A New Way afgelopen zaterdag voor de allereerste keer een oriëntatiebijeenkomst zou organiseren, voor een iedereen die overweegt te gaan adopteren of al gestart is met de procedure. Toen we dit lazen op hun Facebookpagina hebben we geen moment geaarzeld om ons hiervoor op te geven om op deze manier alvast kennis te maken. Het was een zeer informatieve, gezellige bijeenkomst, waar we eerst een presentatie kregen over de VS als adoptieland en over de werkwijze van A New Way. Tijdens het tweede deel kwamen twee adoptievaders ons vertellen over hun ervaringen. Ze zijn in januari afgereisd om hun adoptiedochter op te halen. Erg interessant en leuk om dit van henzelf te mogen horen. We waren dus erg blij met deze bijeenkomst en dit heeft alleen maar onze keuze bevestigd.
Toen we thuis kwamen waren we blij verrast dat er een brief op de mat lag van de Kinderbescherming. Helaas stond hier alleen maar in dat ze onze papieren ontvangen hadden en dat ze binnenkort contact met ons zouden opnemen. Het heeft vervolgens nog een paar dagen geduurd maar gisteren werden we gebeld en hebben we afspraken gemaakt voor het gezinsonderzoek. Vier afspraken maar liefst. Eén (de eerste) bij ons thuis en drie op kantoor van de Kinderbescherming. Tijdens de laatste afspraak zal het onderzoeksrapport en het advies met ons worden besproken. Het was even een uitdaging om de afspraken te plannen door vakantie van de raadsmedewerker en onze eigen vakantie, maar komende weken zullen dus voor ons in het teken staan van het gezinsonderzoek en we hopen 11 juli te horen te krijgen dat de Kinderbescherming positief advies uitbrengt. Erg spannend, maar we hebben er zin in.
vrijdag 17 mei 2013
Medisch goedgekeurd!
We zijn medisch goedgekeurd! Gisteren hadden we een afspraak bij een huisarts hier in de buurt. Niet onze eigen huisarts, want het onderzoek moest uitgevoerd worden door een onafhankelijk arts. Ondanks dat we geen reden hadden te denken dat we het gezondheidsonderzoek niet door zouden komen, waren we toch wat zenuwachtig. Gelukkig was dit allemaal nergens voor nodig. Na een kort gesprek over onze medische achtergrond vond de arts het allemaal prima in orde en heeft de benodigde papieren ingevuld. Weer een horde genomen!
Toen we thuis kwamen, hebben we gelijk een kopie van de ingevulde papieren opgestuurd naar de Raad voor de Kinderbescherming. Nu dus weer wachten tot contact met ons opgenomen gaat worden voor de eerste afspraak met de Kinderbescherming. We zijn erg benieuwd wanneer ons gezinsonderzoek van start zal gaan.
Toen we thuis kwamen, hebben we gelijk een kopie van de ingevulde papieren opgestuurd naar de Raad voor de Kinderbescherming. Nu dus weer wachten tot contact met ons opgenomen gaat worden voor de eerste afspraak met de Kinderbescherming. We zijn erg benieuwd wanneer ons gezinsonderzoek van start zal gaan.
woensdag 8 mei 2013
Brief Kinderbescherming is binnen
Inmiddels hebben we een brief ontvangen van de Raad voor de Kinderbescherming. Hierin worden we verzocht om een onafhankelijk arts de gezondheidsverklaring te laten invullen en binnen vier weken retour te sturen. Het valt door de meivakantie niet mee om een afspraak te maken bij een arts hier in de buurt. De meeste huisartsen lijken namelijk zelf op vakantie te zijn. Suzanne heeft zowat elke huisarts hier in de buurt gebeld. Uiteindelijk heeft ze voor volgende week donderdag een afspraak kunnen maken en hopelijk wordt dit een makkelijk te nemen horde. Na het gezondheidsonderzoek zullen we de verklaring natuurlijk zo snel mogelijk doorsturen naar de Raad voor de Kinderbescherming, zodat we verder kunnen met het gezinsonderzoek.
dinsdag 30 april 2013
Weer een (klein) stapje verder
Bij de gezondheidsonderzoek zal door een onafhankelijk arts een gezondheidsverklaring ingevuld worden waarin staat dat onze gezondheid of psychische gesteldheid geen risico vormen voor het kind. Wanneer het kind na verliezen van de ouders ook voortijdig de adoptieouders zou verliezen, zou dit natuurlijk zeer schadelijk zijn voor het kind.
Tijdens het gezinsonderzoek zal de Raad voor de Kinderbescherming kijken naar de gezins- of leefsituatie, naar welke wensen wij hebben ten opzichte van adoptie en ook wat onze beweegredenen zijn om te adopteren. Bij het uitvoeren van het gezinsonderzoek bepalen ze dan of wij geschikt zijn om een adoptiekind op te voeden. Het onderzoek bestaat standaard uit drie gesprekken, waaronder ook minimaal een gesprek bij ons thuis. Uit deze gesprekken volgt vervolgens een advies en het gezinsrapport, wat het laatste gesprek met ons besproken zal gaan worden. In de landen van herkomst wordt het (vertaalde) gezinsrapport onder andere gebruikt om te bepalen welk gezin het meest geschikt is om het adoptiekind te plaatsen. Hierbij proberen ze een goede match te maken om ervoor te zorgen dat een kind vervangende ouders krijgt die zo goed mogelijk bij hem passen. Het advies van de Raad voor de Kinderbescherming wordt uiteindelijk ook gestuurd aan het ministerie van Veiligheid & Justitie, die als het goed is op basis van het rapport en het advies zullen overgaan tot het geven van beginseltoestemming. Dit is een soort adoptievergunning en hiermee krijgen we toestemming om een kind uit het buitenland te adopteren. Als we dit binnen hebben, mogen we ons gaan melden bij één van de bemiddelingsbureaus om ons daar voor een specifiek land in te schrijven als aspirant-adoptieouders. Maar nu dus eerst nog even wachten op de oproep van de Raad voor de Kinderbescherming.
dinsdag 16 april 2013
De vijfde voorlichtingsbijeenkomst
Vandaag mochten we weer naar Utrecht voor de vijfde en alweer de laatste voorlichtingsbijeenkomst. Wat is de tijd voorbij gevlogen! Het lijkt zo kort geleden dat we naar de eerste bijeenkomst mochten en nu is dit onderdeel van ons adoptieavontuur alweer achter de rug. Deze laatste middag had als thema 'Wensen en grenzen', werd ingegaan op de stappen in de procedure die nog komen gaan en was er gelegenheid tot het stellen van vragen. Als eerste werd per koppel gevraagd om te laten weten welke wensen en grenzen we hebben voor ons toekomstige adoptiekindje, wat op een flipover werd genoteerd. We moesten aangeven voor hoeveel kinderen (1 of meer) we open staan, aan welke leeftijd we de voorkeur gaven, uit welk land we graag wilden adopteren en of we open staan voor special need en zo ja, waar we dan wel en niet voor open staan.
Het is erg dubbel en moeilijk om deze keuzes te moeten maken. Wanneer je zelf een kind krijgt moet je ook maar afwachten of het gezond is en ga je er natuurlijk gewoon voor als blijkt dat het kind extra zorg nodig heeft. De term special need is erg breed en het verschilt per land wat als special need gezien wordt. Zo varieert het van vroeggeboorte, missen van een ledemaat tot hiv-besmetting of het hebben van ontwikkelingsachterstand doordat bijvoorbeeld de moeder tijdens de zwangerschap alcoholverslaafd was. Het blijft lastig om hierin keuzes te maken, omdat het voelt alsof je een wensenlijstje samenstelt met de special needs waar je voor open staat. Ook is het lastig om je goed voor te stellen wat voor extra zorg bepaalde special needs met zich mee brengen. Door de voorlichtingsbijeenkomsten hebben we een veel beter beeld hierover gekregen, door erover te praten en door filmpjes met voorbeelden te bekijken, waarin adoptieouders vertellen hoe zij en het kindje omgaan met uitdagingen die special need met zich meebrengt.
Bij het invullen van de lijst werd al gauw duidelijk dat ieder koppel zijn eigen grenzen had met betrekking tot special need. Je moet je goed realiseren wat een handicap betekent aan extra zorg en aandacht, of je dit kan bieden aan het kind en of je dit aan zult kunnen. Het is natuurlijk niet eerlijk voor het kind als je niet helemaal achter je keuze staat. Dat is veel meer gebaat bij iemand die voor de volle 100% open staat voor die special need. Tijdens de gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming zullen we moeten aangeven voor welke special need we open staan. Zij bekijken dan of we hier inderdaad geschikt voor zijn.
Toen de lijst met eisen en wensen op de flipover volledig door iedereen ingevuld was, viel het erg op dat niemand bij zijn landkeuze China had genoemd, ondanks dat de afgelopen jaren de meeste adoptiekinderen uit dit land komen. Veel stellen kozen voor een Afrikaans land en zoals sommigen van jullie misschien al weten spreekt de Verenigde Staten ons tot nu toe het meeste aan. Nu de lijst compleet was, kregen we één voor één, per koppel, een kaartje met hierop een matchingvoorbeeld. Aan de hand van dit profiel moesten we op basis van de lijst op de flipover, op volgorde van de lijst en de eisen en wensen, één van de stellen kiezen die het beste bij dit profiel zou passen. Na bijna ieder voorbeeld werd een filmpje getoond waarbij aandacht gegeven werd aan de special need die overeenkwam met het besproken profiel. Hierna werd ons gevraagd of het filmpje de keuze had beïnvloed. Ook dit was weer een leuke, zeer leerzame opdracht.
Na de pauze kregen we de gelegenheid om vragen te stellen en werd vervolgens aandacht gegeven aan de stappen die ons de komende tijd te wachten staan. De eerstvolgende stap in de procedure is een medische keuring, gevolgd door het gezinsonderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming. Doordat de afgelopen tijd minder mensen zich hebben opgegeven voor adoptie zou dit best wel eens erg snel kunnen gaan. Deze dag is voorbij gevlogen. We vonden het erg leuk en leerzaam en vinden het eigenlijk wel een beetje jammer dat het achter de rug is. We zijn aan de andere kant erg blij dat we dit hebben afgesloten en dat we binnenkort de volgende stap kunnen zetten. Voordat het zover is, gaan we eind mei naar een oriëntatiebijeenkomst van bemiddelingsbureau A New Way. Zij richten zich puur op de Verenigde Staten. We verwachten dat deze bijeenkomst onze keuze voor de Verenigde Staten zal gaan bevestigen. We houden jullie natuurlijk op de hoogte!!
Abonneren op:
Posts (Atom)




