Beginseltoestemming eindelijk binnen!

Het heeft heel wat weken geduurd, 11 weken in totaal, maar we hebben vandaag eindelijk onze beginseltoestemming toegestuurd gekregen. Omdat het na ons vorige contact met de Kinderbescherming nog steeds erg lang duurde, hebben we de stoute schoenen aangetrokken en zelf maar de Centrale Autoriteit gebeld. Bleek dus dat ze bij de Centrale Autoriteit nog steeds zaten te wachten op de Kinderbescherming. Ze hadden verzocht om een verduidelijking in het rapport, maar ze hadden voor de tweede keer hetzelfde, ongewijzigde rapport ontvangen. Toen we dit hoorden, waren we absoluut niet blij. Wij hebben dus vervolgens gelijk weer een bericht gestuurd naar de Kinderbescherming om hen te laten weten dat we heel erg teleurgesteld waren over de situatie en hen te vragen zo snel mogelijk een gewijzigd rapport te sturen naar de Centrale Autoriteit, zodat zij verder konden met ons dossier. De volgende morgen kregen we gelijk een bericht terug dat de raadsmedewerker het allemaal heel erg vervelend vond en ze bood haar excuses aan dat het niet goed gegaan was en voor het lange wachten.

Aan dit lange wachten kwam gisteren gelukkig een eind. We werden namelijk blij verrast door het bericht van adoptiestichting A New Way dat ze ons rapport hadden ontvangen en graag een afspraak wilden maken voor een intakegesprek. We waren een beetje verbaasd dat we de beginseltoestemming nog niet binnen hadden toen we dit bericht kregen, maar we waren vooral erg blij. Dit was voor ons de bevestiging waar we op zaten te wachten. Het was nu dus enkel nog maar een kwestie van tijd dat het beginseltoestemmingsdocument bij ons op de mat zou gaan vallen en dat was dus vandaag het geval. Het contact met A New Way heeft er ook voor gezorgd dat we een dot positieve energie gekregen hebben. We hebben heel erg veel zin in de volgende stap, het intakegesprek, dat zal gaan plaatsvinden op 6 mei.

Update: In plaats van 6 mei gaan we op 9 mei langs bij A New Way.

Geduld is een schone zaak...

Het is inmiddels alweer 7 weken geleden dat we een bericht hebben geplaatst op onze blog. Helaas hebben we tot nu toe nog geen echt nieuws om te kunnen melden. Ondanks dat we te horen hebben gekregen dat de Centrale Autoriteit binnen ongeveer 3 weken reageert op het rapport en het advies van de Kinderbescherming, zitten wij nog steeds te wachten zonder officieel bericht.

Omdat het allemaal wel erg lang duurde, hebben we 2 weken terug maar weer contact opgenomen met de Kinderbescherming om te horen of zij iets hadden vernomen en konden achterhalen waarom dit langer duurt dan normaal. Pas na drie mailtjes kregen we bericht terug: de Centrale Autoriteit vond dat iets niet duidelijk verwoord was in ons rapport en heeft daarom om extra informatie gevraagd aan de Kinderbescherming en zij hebben dit beantwoord. Ons rapport zou dan ook binnenkort verder behandeld worden. 

We vinden het wel erg jammer en vervelend dat wij hier helemaal niet van op de hoogte zijn gesteld. Had onze verwachtingen een stuk bijgesteld. We wisten van tevoren dat een adoptieprocedure lang kan duren. Sommige stappen gaan heel erg snel, andere duren tegenvallend lang. Afgelopen week was het alweer 2 jaar geleden dat we onze procedure begonnen zijn door een BKA-nummer aan te vragen. De tijd gaat ondanks het wachten toch wel behoorlijk hard. We gaan er nu maar van uit dat we zeer binnenkort eindelijk bericht van de Centrale Autoriteit gaan krijgen en we verder kunnen met de volgende etappe van ons avontuur.

Het rapport

Vorige week kregen we al telefonisch van de Kinderbescherming te horen dat onze inspanningen niet voor niets zijn geweest en we positief advies gingen krijgen. Afgelopen woensdag mochten we vervolgens weer richting het kantoor van de Raad voor de Kinderbescherming in Haarlem, om het gezinsrapport in te mogen zien. We werden hartelijk ontvangen door de raadsonderzoekster, die zo te zien ook opgelucht was met het resultaat van ons gezinsonderzoek. Wij waren dat natuurlijk nog veel meer! Nadat ze uitgelegd had wat de bedoeling was, werden we alleen gelaten in een spreekkamertje om ons 12 pagina dikke gezinsrapport goed door te lezen. We waren blij met het resultaat en konden ons goed vinden in wat we te lezen kregen. Naast een paar tikfoutjes die we tegenkwamen, konden we enkel 2 kleine toevoegingen bedenken die we graag nog in het rapport hadden willen hebben. Dit werd bij het bespreken allemaal keurig genoteerd door de onderzoekster, zodat het door haar nog toegevoegd kon worden.

De raadsonderzoekster zou ervoor gaan zorgen dat het rapport dezelfde dag nog afgerond ging worden, zodat het zo snel mogelijk op de post kon. Het rapport zou dan, samen met het advies, door de administratie opgestuurd worden naar de Centrale Autoriteit Adoptie van het Ministerie van Justitie. Ze liet ons verder weten dat de kans groot is dat we later in het traject nog wel een keer met haar te maken zouden kunnen krijgen. Bij adoptie vanuit Amerika is het namelijk gewenst dat er ook een (of meer) post-placement onderzoeken plaatsvinden. Wanneer we een kind geadopteerd hebben uit de VS worden we, op verzoek van de partijen in Amerika, bezocht door de Raad van de Kinderbescherming. Zij moeten dan verslag uitbrengen aan de partijen in Amerika, om te laten weten hoe het ervoor staat met het adoptiekind.

Zaterdag kregen we ook nog per brief netjes de bevestiging dat het rapport en het advies opgestuurd zijn richting de Centrale Autoriteit. Nu is het dus weer afwachten, totdat we wat te horen krijgen vanuit het Ministerie van Jusitie. Als het goed is, krijgen we binnen enkele weken beginseltoestemming en wordt dit schriftelijk aan ons bevestigd. Het rapport zal worden opgestuurd naar de vergunninghouder waar we mee samen willen werken, A New Way. We hebben hen alvast op de hoogte gesteld dat het rapport eraan zit te komen. Zij zullen ons vervolgens gaan uitnodigen voor een intakegesprek.

We zijn nu vooral erg opgelucht en superblij met het resultaat. Het voelt alsof er een flinke last van ons afgevallen is.

Positief advies!

Vanmiddag kwam eindelijk het verlossende bericht: de Kinderbescherming geeft positief advies!!! We zijn zo blij met dit nieuws! Niet te geloven bijna. Door alle gesprekken en onze extra opdracht durfden we er bijna niet meer in te geloven, maar we kregen toch telefonisch te horen dat al onze inspanningen beloond gaan worden. Volgende week woensdag mogen we het gezinsrapport inzien en als het inderdaad helemaal af is, wordt het vervolgens opgestuurd, samen met de beginseltoestemming van het Ministerie van Justitie, naar de vergunninghouder waar we ons willen gaan inschrijven. Zoals we al eerder hebben geschreven, is bij ons de keuze gevallen op de vergunninghouder stichting A New Way en de Verenigde Staten als adoptieland.

Als alle papieren binnen zijn bij A New Way zullen zij contact met ons gaan opnemen om een intakegesprek in te plannen. Hier zit zo'n 4 weken tussen. Tijdens de intake wordt gekeken naar het gezinsrapport en wordt nogmaals getoetst of er specifiek draagkracht is voor de Amerikaanse adoptieprocedure. Na de toelating zullen we vervolgens een keuze moeten maken voor het USA contact waarmee we willen samenwerken. Met 1 van de 3, Goldstein, hebben we vorig jaar al kennis kunnen maken tijdens de meet en greet. We zijn heel benieuwd naar de andere twee en vooral wat de verschillen zijn tussen deze partijen.

We zijn heel blij dat we weer een GROTE stap verder zijn met onze procedure en we gaan vol goede moed verder! Zoals jullie begrijpen is het nu eerst tijd voor een klein feestje.

Het licht staat nog op oranje...

Gisteren werden we weer verwacht in Haarlem, op het kantoor van de kinderbescherming. We hebben eind november onze extra opdracht ingeleverd en dit was nu het onderwerp van gesprek. We kregen te horen dat we de opdracht erg goed hadden uitgevoerd. We kregen nog wel wat aanvullende vragen, maar die waren vooral bedoeld om extra informatie of voorbeelden te krijgen om zo het beeld compleet te krijgen. Ook kregen we de gelegenheid om nog wat zaken die in vorige gesprekken besproken waren en opgenomen zijn in het gezinsrapport te verduidelijken of aan te vullen met extra informatie.

Helaas hebben we nog steeds niet te horen gekregen of we positief advies hebben of niet. Er moet namelijk nog overlegd worden bij de kinderbescherming en de andere raadsmedewerker is op dit op vakantie. Begin februari worden we opgebeld en krijgen we te horen hoe het advies gaat luiden. In de week van 11 februari is het dan de bedoeling dat we het gezinsrapport mogen gaan inzien.

Al met al vonden we het een goed gesprek en hebben we er een goed gevoel aan over gehouden.

Nieuwe afspraak

Na een tijdje radiostilte rondom de adoptie hebben we weer nieuws. Vandaag heeft de Kinderbescherming contact met ons opgenomen om een nieuwe afspraak te maken. Volgende week woensdag, 22 januari, zullen we weer naar het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem gaan. Dit keer om de door ons in december ingeleverde opdracht te bespreken. We zijn natuurlijk erg benieuwd of we nu eindelijk te horen gaan krijgen of we verder mogen en toestemming krijgen.

Nog dus ongeveer een weekje wachten en dan weten we (hopelijk) meer. Erg spannend weer.

Opdracht ingeleverd

Sinds ons laatste gesprek bij de Kinderbescherming zijn we heel druk bezig geweest met de opdracht die we hebben meegekregen. We hebben voor deze opdracht gesprekken gehad met familie en vrienden en hebben diverse boeken over adoptie gelezen. Samen hebben we vervolgens op papier gezet hoe we de opvoeding voor ons zien en welke zaken we hierbij belangrijk vinden. Hierbij moesten we vooral redeneren vanuit het adoptiekind. Als tweede moest Charley nagaan hoe zijn vader betrokken is geweest bij zijn opvoeding rond de basisschooltijd, voor de scheiding van zijn ouders. Naast gesprekken met familie hebben ook het bekijken van oude foto's flink geholpen om herinneringen naar boven te krijgen. Vooral de herinneringen aan de gewone dingen waren wat moeilijker om te achterhalen, maar we hebben wel het idee dat we meer te weten zijn gekomen over deze periode en er puzzelstukjes op hun plek zijn gevallen.

Veel van deze herinneringen zijn ook door ons op papier gezet, om de Kinderbescherming een goed beeld te geven van deze periode. Vorig weekend hebben we dit afgerond en hebben het geheel opgestuurd naar de Kinderbescherming. Nu moeten we afwachten tot de Kinderbescherming contact met ons opneemt om de opdracht te bespreken. Spannend dus.

Na zoveel geschreven te hebben voor deze opdracht, hadden we even geen puf om hier nog een blogbericht over te schrijven, vandaar dat dit bericht wat op zich heeft laten wachten.

Update: inmiddels een mail ontvangen dat er begin januari contact met ons wordt opgenomen om een afspraak te maken. Komende feestdagen hoeven we hier ons dus even niet druk over te maken.

Vijfde raadsgesprek

Donderdag 19 september mochten we eindelijk weer langs bij het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem. Na lang wachten sinds ons vierde gesprek was het nu tijd om te bespreken hoe het vorige gesprek gegaan is, hoe we er nu voor staan en wat ons verder nog te wachten staat. We waren ook deze keer weer behoorlijk zenuwachtig en we hoopten dat we uitsluitsel zouden krijgen over het advies. Helaas was dit nog niet het geval.

Allereerst kregen we te horen dat het gesprek vorige keer en de door ons ingevulde vragenlijsten gelukkig geen negatieve dingen hebben opgeleverd en dat we nog steeds door mogen met het gezinsonderzoek. Daarna kregen we te horen  dat doorgaan met het gezinsonderzoek betekent dat we een nieuwe opdracht moeten uitvoeren. Deze is tweeledig: Samen moeten we op papier zetten hoe we de opvoeding voor ons zien. Hierbij moeten we vooral redeneren vanuit het adoptiekind. Best een uitgebreide opdracht. Als tweede zal Charley moeten nagaan hoe zijn vader betrokken is geweest bij zijn opvoeding rond de basisschooltijd, voor de scheiding van zijn ouders. De onderzoekers vonden namelijk dat hij zich hier meer over zou moeten herinneren en ze vinden dit erg belangrijk. We gaan dus goed kijken hoe we daar het beste achter kunnen komen, zoals foto's van vroeger bekijken en herinneringen ophalen met familie. We zullen ook dit onderdeel op papier moeten zetten en samen opsturen naar de Kinderbescherming. We worden verder helemaal vrij gelaten hoe we de opdracht invullen.

De onderzoekers van de Kinderbescherming gaven aan dat we voor de hele opdracht voldoende tijd zullen moeten nemen en daarom hebben we hier nu 3 maanden de tijd voor gekregen. Ons volgende gesprek zal dus op zijn vroegst ergens in januari 2014 zijn. Tijdens dit gesprek zal de opdracht inhoudelijk besproken worden en daarna krijgen we vervolgens nog een afspraak om het gezinsrapport in te kijken. We zijn heel blij dat we nog steeds door mogen en ondanks dat we een pittige opdracht hebben meegekregen, zien we het nog steeds positief in.

Nog even geduld alstublieft...

Omdat we tot nu toe nog steeds niets vernomen hadden vanuit de Kinderbescherming, hebben we ze vorige week een mailtje gestuurd. Uiteindelijk hebben ze halverwege deze week contact met ons opgenomen. Op 19 september hebben we 's ochtends weer een afspraak. Hopelijk is dit het laatste gesprek en brengen ze dan een positief advies uit. Nog even spannend dus en we moeten nog even geduld hebben.

Vierde raadsgesprek

Twee weken na het derde raadsgesprek hadden we nog steeds niets gehoord van de Kinderbescherming. Omdat we niet langer wilden wachten, hebben we zelf contact opgenomen. Dezelfde middag werden we teruggebeld en was de afspraak gemaakt. Gistermiddag gingen we weer op pad richting het kantoor van de Kinderbescherming in Haarlem.  We waren best zenuwachtig. We hadden tijdens het maken van de afspraak al gehoord dat het zo'n 3 tot 4 uur kon gaan duren en dit gesprek was met een andere raadmedewerkster. De raadsonderzoekster waar we eerder mee gesproken hebben, is op dit moment met vakantie. Samen maakten we om 13 uur kennis met deze mevrouw en kregen we te horen hoe de middag eruit zou zien. Apart van elkaar zouden we een gesprek krijgen wat anderhalf tot twee uur in beslag zou nemen. Terwijl de een bezig was met het gesprek werd de ander gevraagd twee vragenlijsten in te vullen. Deze lijsten bestonden samen uit bijna 200 stellingen waarbij we moesten aangeven of het bij ons van toepassing was of niet. Hieruit kan mee bepaald worden wat voor persoonlijkheid je hebt.

Het gesprek zelf was een soort interview waarbij voornamelijk ingegaan werd op onze jeugd, en dan vooral de basisschoolleeftijd. We hadden allebei het gevoel dat het gesprek goed verlopen is en dat we ons verhaal hebben kunnen doen. Er werd goed naar ons geluisterd en we denken dat ze door deze gesprekken een beter beeld van ons gekregen hebben. Om half vijf waren we klaar en konden we weer naar huis. Nu moeten we weer een tijdje geduld hebben. Het is nu wachten tot de raadsonderzoekster terug is van vakantie en ze contact met ons opneemt om een afspraak te maken om alles te bespreken. Als het goed is, krijgen we dan te horen wat hun advies gaat worden aan het ministerie. Het is dus nog even spannend. We houden jullie op de hoogte! Wordt vervolgd...

Derde raadsgesprek

Afgelopen donderdagochtend gingen we al vroeg naar Haarlem, omdat we om 9 uur het derde gesprek met de Kinderbescherming hadden. Dit keer ging het voornamelijk over hoe we de opvoeding zouden gaan aanpakken en hoe we op bepaalde situaties zouden reageren. Ook hebben we stilgestaan bij ons netwerk: familie, vrienden, collega's enzovoort. Als laatste onderwerp hebben we heel duidelijk moeten aangeven voor welke special needs we open staan. Het gesprek duurde net als de vorige gesprekken 2 uur. We hadden allebei een zeer goed gevoel over het gesprek.

Jammer genoeg kregen we te horen dat de afspraak van volgende week niet door kan gaan. We hadden gehoopt dat we alles voor de vakantie af konden ronden, maar dat ging helaas niet lukken. Dit wordt over de vakantie van de raadsmedewerkster heen getild. (Deze gaat eind volgende week 4 weken met vakantie.) Ze neemt na haar vakantie contact met ons op om een nieuwe afspraak te maken. Daarnaast zullen we tijdens haar vakantie (we weten nog niet wanneer precies) nog een extra gesprek krijgen, met een andere raadsmedewerker. Tijdens het eerste gesprek had de raadsonderzoekster ons al laten weten dat het zou kunnen dat meer gesprekken nodig zijn, wanneer drie gesprekken niet genoeg zijn om alles te bespreken. We hadden natuurlijk gehoopt dat de drie ingeplande gesprekken voldoende zouden zijn en dat we komende week het rapport konden gaan inzien, dus dit viel ons natuurlijk best wel tegen. De gesprekken waren ook wel erg kort op elkaar gepland en voor ons tot nu toe aardig intensief. Nu hebben we dus even een rustige periode, wat erg fijn is. Kunnen we lekker genieten van elkaar en het mooie weer.

Tweede raadsgesprek

Foto: Dan Kamminga

Na het eerste raadsgesprek kregen we een huiswerkopdracht. Aan de hand van een sjabloon moesten we onze levensloop beschrijven. We moesten hierbij onder andere aandacht geven aan onze jeugd, de gezinssamenstelling vroeger, onze schooltijd, ons werk, het geloof en elkaar. Geen simpele opdracht en we mochten maar 2 A4-tjes gebruiken hiervoor. Na flink wat uren schrijven en herschrijven waren we zondag tevreden met het resultaat en hebben het opgestuurd naar de Kinderbescherming. Omdat we het dinsdag zouden gaan bespreken wilde de raadsonderzoekster het graag uiterlijk zondag toegestuurd krijgen, zodat ze het maandag kon gaan lezen.

Dinsdagmiddag was dus het tweede gesprek, in Haarlem, op het kantoor van de Kinderbescherming. Omdat het kantoor naast het station ligt, besloten met de trein te gaan. Het gesprek duurde, net als de vorige keer, ongeveer 2 uur. Ook deze keer hebben we flink wat besproken. De onderzoekster had naar aanleiding van de door ons geschreven levenslopen nog aardig wat vragen. We hadden niet anders verwacht, want daar waren ze natuurlijk ook voor bedoeld: om te zorgen voor gespreksstof. Aan het einde van het gesprek kregen we van de onderzoekster te horen dat ze aan de hand van wat tot nu toe besproken was een begin zou gaan maken aan het gezinsrapport. Dit zou ze dan ook gaan bespreken met een gedragsdeskundige. Dit is standaard en deze deskundige kijkt onder andere mee om te zien of de onderzoekster nog dingen vergeten is te vragen.

Het derde en laatste gesprek zal wederom in Haarlem plaatsvinden, op 4 juli. Dan zullen we het onder andere gaan hebben over onze familie en vrienden, oftewel ons netwerk. Ook zullen we dan de punten bespreken die we in onze levensloop over elkaar hebben moeten schrijven. Na het derde gesprek hoeven we enkel nog een keer terug te komen om het rapport te lezen om te kijken of we ons hierin kunnen vinden. Dit zal gaan plaatsvinden op 11 juli.

Eerste raadsgesprek

Voordat we toestemming krijgen om te mogen adopteren (beginseltoestemming), moet eerst nog als verplichte laatste stap het gezinsonderzoek plaatsvinden. Dit onderzoek bestaat uit drie gesprekken met een raadsonderzoeker, één bij ons thuis en twee op kantoor bij de Raad voor de Kinderbescherming in Haarlem. Tijdens deze gesprekken probeert de raadsonderzoeker een zo goed mogelijk beeld van ons te krijgen en te kijken wat onze wensen en grenzen zijn. Naar aanleiding hiervan stellen ze het gezinsrapport op en geven een advies. Het gezinsrapport mogen we als het goed is op 11 juli inzien, om te kijken of we ons hier in kunnen vinden. Wanneer we akkoord gaan, worden rapport en advies opgestuurd naar het Ministerie van Veiligheid en Justitie. Op basis van het rapport en het advies zal besloten worden of wij beginseltoestemming krijgen. Het gezinsrapport is later trouwens ook nog erg belangrijk, want dit zal vertaald en opgestuurd worden naar het adoptieland.

Afgelopen dinsdag was het eerste gesprek bij ons thuis met een raadsonderzoeker van de Raad voor de Kinderbescherming, voor ons gezinsonderzoek. We waren best een beetje zenuwachtig, maar het was een gezellig, goed gesprek, dat zo'n 2 uur duurde. Ook de onderzoekster was erg aardig en daarom voelden we ons allebei al snel op ons gemak. Tijdens het gesprek hebben we flink wat besproken. Onder andere natuurlijk wie we zijn, waarom we gekozen hebben voor adoptie en over onze keuze voor de Verenigde Staten als adoptieland.

Aan het eind van het gesprek kregen we een huiswerkopdracht mee. We moesten afzonderlijk van elkaar onze levensloop beschrijven. We hebben hiervoor een sjabloon gekregen met hierop allerlei punten die erin verwerkt zouden moeten / kunnen worden. Hier hebben we de afgelopen paar dagen hard aan gewerkt, omdat we dit uiterlijk vandaag (zondag) op moesten sturen, zodat we dit aanstaande dinsdag kunnen gaan bespreken tijdens het volgende gesprek. We vinden het erg fijn dat er op dit moment aardig wat schot in de zaak zit. Op naar het tweede gesprek!

Oriëntatiebijeenkomst A New Way & Afspraken Kinderbescherming

Eén van de belangrijkste keuzes die we tijdens de adoptieprocedure moeten maken is de landkeuze. Na het krijgen van de beginseltoestemming kunnen we ons gaan inschrijven bij een vergunninghouder en zullen we moeten aangeven uit welk land we willen adopteren. Tijdens de voorlichtingsbijeenkomst kregen we al een overzicht van alle landen waaruit geadopteerd kan worden met per land alle eisen en achtergronden van de adoptiekinderen. Ook is op deze lijst te zien hoeveel kinderen het afgelopen jaar uit het land geadopteerd zijn. De meeste landen vallen voor ons al snel af omdat de eisen van het betreffende land of de achtergrond van de kinderen niet bij ons passen. Van de overgebleven landen hadden we allebei gelijk een erg goed gevoel bij de Verenigde Staten als land waaruit we willen adopteren. Ten eerste omdat de kinderen op jonge leeftijd geadopteerd worden, ten tweede omdat het een open adoptie betreft. Hierbij hebben de biologische ouders een stem bij het bepalen van de keuze van de adoptieouders voor hun kind. Ook na het afronden van de adoptieouders blijven ze in beeld. Over het algemeen is meer over de biologische ouders bekend. Praktisch voordeel is de relatief korte verblijfsduur (ongeveer 3 weken) in de Verenigde Staten. Dit staat niet in de landenlijst, maar hebben we tijdens de voorlichting gehoord. Dat is bij sommige andere landen wel anders. Zo geldt voor Kenia een totale verblijfsduur van maar liefst 6 tot 9 maanden!

Toen we erover uit waren dat we ons wilden gaan richten op de Verenigde Staten, hadden we nog een keuze te maken. Drie vergunninghouders hebben op dit moment namelijk contacten met Amerika. Van deze drie sprak Stichting A New Way ons gelijk al het meeste aan. Na op hun website al veel gelezen te hebben over hun werkwijze, hebben we extra informatie bij hen opgevraagd en ook bij de twee partijen in de VS waar ze mee samenwerken. Een hoop papieren en een hoop informatie waarbij we steeds meer het gevoel hebben dat de Verenigde Staten goed bij ons past. We kunnen dus niet wachten tot we ons mogen inschrijven. We waren dan ook erg blij dat bij A New Way afgelopen zaterdag voor de allereerste keer een oriëntatiebijeenkomst zou organiseren, voor een iedereen die overweegt te gaan adopteren of al gestart is met de procedure. Toen we dit lazen op hun Facebookpagina hebben we geen moment geaarzeld om ons hiervoor op te geven om op deze manier alvast kennis te maken. Het was een zeer informatieve, gezellige bijeenkomst, waar we eerst een presentatie kregen over de VS als adoptieland en over de werkwijze van A New Way. Tijdens het tweede deel kwamen twee adoptievaders ons vertellen over hun ervaringen. Ze zijn in januari afgereisd om hun adoptiedochter op te halen. Erg interessant en leuk om dit van henzelf te mogen horen. We waren dus erg blij met deze bijeenkomst en dit heeft alleen maar onze keuze bevestigd.

Toen we thuis kwamen waren we blij verrast dat er een brief op de mat lag van de Kinderbescherming. Helaas stond hier alleen maar in dat ze onze papieren ontvangen hadden en dat ze binnenkort contact met ons zouden opnemen. Het heeft vervolgens nog een paar dagen geduurd maar gisteren werden we gebeld en hebben we afspraken gemaakt voor het gezinsonderzoek. Vier afspraken maar liefst. Eén (de eerste) bij ons thuis en drie op kantoor van de Kinderbescherming. Tijdens de laatste afspraak zal het onderzoeksrapport en het advies met ons worden besproken. Het was even een uitdaging om de afspraken te plannen door vakantie van de raadsmedewerker en onze eigen vakantie, maar komende weken zullen dus voor ons in het teken staan van het gezinsonderzoek en we hopen 11 juli te horen te krijgen dat de Kinderbescherming positief advies uitbrengt. Erg spannend, maar we hebben er zin in.

Medisch goedgekeurd!

We zijn medisch goedgekeurd! Gisteren hadden we een afspraak bij een huisarts hier in de buurt. Niet onze eigen huisarts, want het onderzoek moest uitgevoerd worden door een onafhankelijk arts. Ondanks dat we geen reden hadden te denken dat we het gezondheidsonderzoek niet door zouden komen, waren we toch wat zenuwachtig. Gelukkig was dit allemaal nergens voor nodig. Na een kort gesprek over onze medische achtergrond vond de arts het allemaal prima in orde en heeft de benodigde papieren ingevuld. Weer een horde genomen!

Toen we thuis kwamen, hebben we gelijk een kopie van de ingevulde papieren opgestuurd naar de Raad voor de Kinderbescherming. Nu dus weer wachten tot contact met ons opgenomen gaat worden voor de eerste afspraak met de Kinderbescherming. We zijn erg benieuwd wanneer ons gezinsonderzoek van start zal gaan.

Brief Kinderbescherming is binnen

Inmiddels hebben we een brief ontvangen van de Raad voor de Kinderbescherming. Hierin worden we verzocht om een onafhankelijk arts de gezondheidsverklaring te laten invullen en binnen vier weken retour te sturen. Het valt door de meivakantie niet mee om een afspraak te maken bij een arts hier in de buurt. De meeste huisartsen lijken namelijk zelf op vakantie te zijn. Suzanne heeft zowat elke huisarts hier in de buurt gebeld. Uiteindelijk heeft ze voor volgende week donderdag een afspraak kunnen maken en hopelijk wordt dit een makkelijk te nemen horde. Na het gezondheidsonderzoek zullen we de verklaring natuurlijk zo snel mogelijk doorsturen naar de Raad voor de Kinderbescherming, zodat we verder kunnen met het gezinsonderzoek.

Weer een (klein) stapje verder

Afgelopen weekend zijn we weer een (klein) stapje verder gekomen met onze adoptieprocedure. We hebben namelijk een brief ontvangen van Stichting Adoptievoorzieningen. Hierin laten ze ons weten dat we de voorlichting met succes hebben doorlopen en dat ze ons dossier hebben overgedragen aan het kantoor van de Raad voor de Kinderbescherming waar wij onder vallen, in ons geval Haarlem. Ook al is het een formaliteit, toch is het voor ons goed om te weten hoe het er op dit moment voor staat en dat er beweging in zit. Nu is het wachten op de oproep van de Raad voor de Kinderbescherming voor het gezondheidsonderzoek en het gezinsonderzoek.

Bij de gezondheidsonderzoek zal door een onafhankelijk arts een gezondheidsverklaring ingevuld worden waarin staat dat onze gezondheid of psychische gesteldheid geen risico vormen voor het kind. Wanneer het kind na verliezen van de ouders ook voortijdig de adoptieouders zou verliezen, zou dit natuurlijk zeer schadelijk zijn voor het kind.

Tijdens het gezinsonderzoek zal de Raad voor de Kinderbescherming kijken naar de gezins- of leefsituatie, naar welke wensen wij hebben ten opzichte van adoptie en ook wat onze beweegredenen zijn om te adopteren. Bij het uitvoeren van het gezinsonderzoek bepalen ze dan of wij geschikt zijn om een adoptiekind op te voeden. Het onderzoek bestaat standaard uit drie gesprekken, waaronder ook minimaal een gesprek bij ons thuis. Uit deze gesprekken volgt vervolgens een advies en het gezinsrapport, wat het laatste gesprek met ons besproken zal gaan worden. In de landen van herkomst wordt het (vertaalde) gezinsrapport onder andere gebruikt om te bepalen welk gezin het meest geschikt is om het adoptiekind te plaatsen. Hierbij proberen ze een goede match te maken om ervoor te zorgen dat een kind vervangende ouders krijgt die zo goed mogelijk bij hem passen. Het advies van de Raad voor de Kinderbescherming wordt uiteindelijk ook gestuurd aan het ministerie van Veiligheid & Justitie, die als het goed is op basis van het rapport en het advies zullen overgaan tot het geven van beginseltoestemming. Dit is een soort adoptievergunning en hiermee krijgen we toestemming om een kind uit het buitenland te adopteren. Als we dit binnen hebben, mogen we ons gaan melden bij één van de bemiddelingsbureaus om ons daar voor een specifiek land in te schrijven als aspirant-adoptieouders. Maar nu dus eerst nog even wachten op de oproep van de Raad voor de Kinderbescherming.